Dwujęzyczność może opóźnić rozwój zaburzeń poznawczych i Alzheimera

W nowym badaniu naukowcy z Uniwersytetu Concordia wykorzystali metody neuroobrazowania do badania odporności mózgu w jego obszarach powiązanych z językiem i starzeniem się.

Jak odkryto, hipokamp u osób dwujęzycznych z chorobą Alzheimera był zauważalnie większy niż u osób jednojęzycznych w podobnym wieku, o podobnym poziomie wykształceniach i porównywalnych funkcjach pamięci.

- W hipokampie, który jest głównym obszarem mózgu odpowiedzialnym za uczenie się i , a który jest silnie dotknięty , było więcej tkanki - mówi psycholog Kristina Coulter, współautorka badań.

Porównano mózgi seniorów jednojęzycznych i dwujęzycznych, którzy mieli funkcje poznawcze w normie, cechowało ich łagodne upośledzenie funkcji poznawczych, albo zmagali się z chorobą Alzheimera. Ustalono, że chociaż istniały dowody na zanik hipokampa u osób z łagodnym upośledzeniem funkcji poznawczych i osób z chorobą Alzheimera, które były jednojęzyczne, nie było zmian w objętości hipokampa u osób dwujęzycznych bez względu na stadium rozwoju choroby Alzheimera.

- Objętość mózgu w obszarze związanym z chorobą Alzheimera była taka sama u zdrowych osób starszych oraz u dwujęzycznych seniorów z zaburzeniami poznawczymi i chorobą Alzheimera- mówi Coulter. - Sugeruje to, że może istnieć jakaś forma ochrony mózgu związana z - dodaje.

Zachowanie funkcji mózgu, rezerwa mózgowa i rezerwa poznawcza to trzy składniki odporności mózgu, koncepcji odnoszącej się do zdolności tego narządu do radzenia sobie ze zmianami związanymi ze starzeniem się. Pierwszy z nich to ciągła zdolność do utrzymywania formy i funkcji tkanek mózgowych w miarę starzenia się. Uważa się, że stymulacja umysłowa, taka jak uczenie się drugiego języka, wraz ze zdrową dietą, regularnymi ćwiczeniami, dobrym snem i dobrym zdrowiem sensorycznym, pomaga chronić mózg przed osłabieniem.

Rezerwa mózgowa dotyczy rozmiaru i struktury mózgu. Mózgi z większą rezerwą mogą utrzymywać normalne funkcje dzięki dodatkowej objętości lub pojemności tkanek, nawet gdy doświadczają uszkodzeń lub atrofii z powodu starzenia się, w tym chorób patologicznych, takich jak choroba Alzheimera.

Rezerwa poznawcza z kolei odnosi się do sposobu, w jaki mózg może używać alternatywnych ścieżek, aby utrzymać funkcjonalność, nawet gdy został uszkodzony lub skurczył się w związku z procesem starzenia się. Mózgi z większą rezerwą poznawczą mogą używać innych części niż te, które zwykle są kojarzone z konkretną funkcją, taką jak język lub pamięć, dzięki „gromadzonej" przez całe życie elastyczności poznawczej.

- Mówienie więcej niż jednym językiem to jeden z kilku sposobów na poznawcze i społeczne zaangażowanie, co sprzyja zdrowiu mózgu. Teraz przyjrzeliśmy się potencjalnemu wpływowi bycia dwujęzycznym na strukturę mózgu na rożnych etapach ryzyka , od osób, które były poznawczo zdrowe, po osoby, u których występuje większe ryzyko rozwoju choroby Alzheimera, aż po osoby, które faktycznie chorują - zauważa prof. Natalie Philips, współautorka badań.

W kolejnych krokach eksperci chcą sprawdzić, czy bycie wielojęzycznym ma podobnie pozytywny wpływ na sieci mózgowe.